Mijn verlies
De ene dag waren we spelletjes aan het doen met onze kinderen en de avond erna werd ik gebeld…
Ongeloof, verdoofd, kon geen woord meer uitbrengen, mijn lijf leek in slow motion te gaan.
Er was een auto ongeluk gebeurd… Mijn beste vriendin en haar zoontje van 8 waren dood.
Zie me nog zitten aan de hoge tafel in haar huis.
De geur, haar spullen brachten me terug naar wat we allemaal hadden beleefd met elkaar.
Afscheidsfotograaf, een bewuste keuze
Alles werd vast gelegd door een afscheidsfotograaf en dat ik hem bezig zag viel bij mij het kwartje.
Letterlijk ben ik naar hem toe gelopen en gezegd; Dit wil ik gaan doen.
Zo gezegd, zo gedaan. Heb een aantal weken na het afscheid met hem gepraat, een fotocamera gekocht, ben cursussen fotografie en opleidingen gevolgd voor afscheidsfotograaf en rouwbegeleiding.
Na alle dagen van afscheid nemen en regelen werd het stil, stil in mij, ongeloof, was boos en vragen als waarom hen …?!?!
Nog elk jaar komt het afscheidsboek op tafel en halen we herinneringen op.
Het is fijn dat ik de herinneringen kan delen en mijn vriendin en haar zoontje een heel mooi plaatsje in mijn leven hebben gekregen.
Ik ben dankbaar dat ik ze heb mogen leren kennen en mag genieten van het leven.
Oké, ik ben wel wat rimpeltjes rijker geworden, waar ik nu stiekem toch wel trots op ben.
Visie
Met mijn fotografie wil ik je laten herinneren aan je dierbaren zoals ze nu zijn.
Je laten onthouden en dat de pretoogjes en die handgebaren tijdens het praten niet gaat vervagen in de loop van de tijd.
Je een middel geven om makkelijker te praten met elkaar.
Je laten voelen en zien hoeveel steun, liefde en troost het geeft om dierbaren te kunnen blijven terug zien zoals je ze het allerliefste wilt blijven herinneren.
(Eigen)aardigheden over mij:
• Ik ben verslaafd aan de boeken van de schrijfster Janet Evanovich over een vrouwelijke premiejager die met haar karakteristieke vriendin, oma, familie en mannen in haar leven op humoristische wijze zaken oplost.
• Van mijn oma leren handwerken en kan mijn eigen kleding naaien. Nu ben ik aan het haken geslagen, een rok, trui en de jurk is onderweg.
• Vroeger als kind keek ik het liefst naar Vrouwtje theelepel. Vandaar dat ik nu gek ben op thee, vooral Jasmijn thee.
• Als ik alleen thuis ben en niemand het ziet kan ik naar ‘Murder she wrote’ kijken.
• Met afwassen heb ik de LP van Gerard Joling ‘Love is in you’re eyes’ bij elkaar gespaard.
Nu kan ik de hele dag naar Bryan Adams luisteren!
• Als je Thunderstruck van AC/DC hoort, kan dat mijn telefoon zijn die overgaat.
• Het belangrijkste is wel dat ik mama ben van 2 tieners en er in huis een zwart met witte kat rond loopt. Nou ja loopt, hij ligt het liefst languit op de bank.
Meer weten over het vervagen en vergeten van herinneringen aan dierbaren en hoe je dit kunt voorkomen? Klik op onderstaande link.
Meer weten over beelden vastleggen die je zelf niet hebt kunnen zien door je verdriet en verdoofde gevoel heen bij het afscheid zelf? Klik op onderstaande link.
Ik werk door heel Noord-Holland en daarbuiten.




